Fotograaf: Yves Verfaillie

Hoe is het allemaal zover kunnen komen? Ik was op zoek naar een hobby. Iets waarin ik me kon uitleven, mijn gedachten even verzetten, de wereld eventjes opzij zetten. Heel lang geleden was dat muziek. Dat was mijn grote liefde. Ik hield er zodanig veel van dat ik naar de muziekschool ging om er een instrument te leren. Maar ik ontdekte al snel dat muziek spelen voor mij toch niet zozeer een gave was. Toch heb ik er 6 jaar kerkorgel op zitten! Door allerlei omstandigheden liet ik 'muziek' wat links liggen (had vooral met mijn toenmalige job te maken). Jaren later nam ik terug de draad op en toonde interesse om gitaar te leren. Volwassenonderwijs in mijn stad. Een uurtje in de week privé les. En weer werd ik geconfronteerd met de muziekfeeling die ik niet scheen te hebben. Stijve en krampachtige vingers vervolledigden het rijtje. Muziek werd een last en geen mogelijkheid waarin ik me kon uitleven. Na een jaar zette ik er een punt achter. Dat moment ontdekte ik Facebook, de spelletjes... en zo vulde ik een leegte. Op een keer begon ik met een fotoalbum 'Yves'. Foto's uit vervlogen dagen , allerlei herinneringen kwamen erin. Ook een foto die ik ooit eens thuis had genomen. Ik bewerkte die en publiceerde hem op Facebook. Het duurde niet lang voor ik reactie kreeg. Die foto is toen destijds de aanleiding geweest om me verder in fotografie te verdiepen. Een paar mensen die me nu beter kennen en nu zelfs goede vrienden zijn geworden, hebben me ontzettend aangemoedigd. Die bewuste foto kreeg als titel 'Ochtendlicht' en vertelt een zeer persoonlijk verhaal.

Sedert een 3 tal jaar kijk ik geen televisie meer en wil ik daar ook geen tijd meer voor maken. Het grootste gedeelte van mijn vrije tijd gaat naar fotografie. Dat is nu eens iets wat me echt ontspant en tot rust brengt. Na een stressvolle werkdag en als het weer wat meevalt, trek ik ergens naartoe. Soms stap ik gewoon de auto in zonder doel. Ik kom wel iets tegen die mijn aandacht zal trekken en alle stress zal snel verdwijnen. Weet je dat ik de voorbije 2 jaar al zoveel mooie dingen gezien heb die ik anders niet zou zien? Ik wist niet dat de natuur zo mooi en rustgevend kon zijn. We leven in jachtige tijden. Alles moet vlug gaan de dag van vandaag. We hebben geen tijd meer om van de kleine mooie dingen van het leven te genieten. Ik maak er nu geregeld tijd voor. Daarnaast als ik op een plaats ben geweest waar ik een beeldje of kapelletje zag , probeer ik thuis via internet of allerhande lectuur een aantal zaken te weten te komen zonder al te veel in detail te treden. Soms kost dit opzoekingswerk me een aantal uren. Het gebeurt ook vaak dat ik helemaal niets vind rond het onderwerp. Hiermee zouden jullie me misschien kunnen helpen? Mochten jullie info hebben of commentaar rond bepaalde onderwerpen dan is die zeker meer dan welkom.

Het idee om een website uit te bouwen met mijn fotogalerijen is ontstaan dit voorjaar. De website was er eigenlijk al maar werd sedert een aantal jaar op non actief gezet. De website 'videoreportages' bevatte voorbeelden van onze montages over huwelijksfeesten, communiefeesten enz. Een vijftal jaar terug stopten we deze activiteit. De website bleef behouden met wat algemene informatie. Nu hebben we de site terug heropgepakt en herwerkt tot het resultaat dat je vandaag te zien krijgt. De bedoeling is om alle foto's die op Facebook staan onder te verdelen in thema's en die over te brengen naar 'Videoreportages'. Ondertussen breid ik beetje bij beetje mijn galerijen verder uit en zal geregeld een link achter laten op Facebook. Ik hoop dat jullie me geregeld nog een bezoekje brengen. Het is ook dankzij jullie lieve en aanmoedigende woorden dat ik dit allemaal heb kunnen verwezenlijken. Want zonder jullie zou dit niet mogelijk zijn. Mijn website is nog in volle ontwikkeling. Er staan her en der nog wat fouten waaraan gewerkt wordt. Er is nog veel werk aan maar dat schrikt me niet af. Rome werd ook niet op 1 dag gebouwd ! Ik heb wel speciaal gewacht tot 7 december om deze website online te brengen. Als dit geen mooi verjaardagscadeau is...